«زمانی برای اتحاد بین سرمایه‌گذاران»؛ گزارش عصرانه‌ی اول کارمان

آیا ایران از این وضعیت اقتصادی فعلی سالم بیرون می‌آید؟ 

«زمانی برای اتحاد بین سرمایه‌گذاران» 

اولین برنامه از مجموعه‌ی عصرانه‌های کارمان در شهریور ماه با حضور دانشگاهیان و افراد بنام و دارای پیشینه‌ی حرفه‌ای در حوزه‌ی صنعت و تجارت و کارآفرینی، از جمله مدیران عامل و رؤسای هیئت‌مدیره و تصمیم‌گیران شرکت‌های بزرگ سهامی برگزار شد.
در این جلسه خانه کار و دیدار کارمان میزبان دکتر سعید اسلامی بیدگلی، دبیرکل کانون نهادهای سرمایه‌گذاری ایران، و دکتر عبده تبریزی، اقتصاددان و عضو شورای عالی بورس، بود که به گفتگو راجع به وضعیت اقتصادی حال‌حاضر، به‌خصوص در ماه‌های گذشته، از فروردین ۹۷، پرداختند.

به گفته دکتر اسلامی دوره‌ی فعلی از نظر وضعیت اقتصادی دوره‌ی خاصی است، گرچه از نظر جهش در نرخ ارز و نابسامانی‌های واردات و صادرات تکراری است و پیش از این نیز در دهه‌های گذشته اقتصاد ایران چنین تجربه‌هایی را داشته است. اما تجربه نشان داده است که هیچ‌وقت از وضعیت‌های مشابه سالم بیرون نیامده‌ایم. دکتر عبده از این گفتند که با همه‌ی این‌ها نمی‌توان صورت مسئله را پاک کرد و نیازهای کشور را حذف کرد. جمع‌سپاری و سرمایه‌گذاری‌های دسته‌جمعی، جستجو برای یافتن راه‌هایی جهت سرمایه‌گذاری جایگزین می‌تواند واکنشی منطقی به وضعیت حال حاضر اقتصاد باشد. در بخشی دیگر از این گفت‌وگو به به این اشاره شد که این وضعیت می‌تواند موج سوم مهاجرت را به راه بیندازد، که با مهاجرت، سرمایه مالی و انسانی قابل‌توجهی از کشور خارج می‌شود. گرچه به دلیل بالا بودن نرخ بیکاری،‌ خروج نیروی کار انسانی تأثیر منفی قابل توجهی بر بازار اشتغال نخواهد داشت اما در هر حال به طور کلی بر تولید ثروت در جامعه اثر خواهد گذاشت.  به نظر سخنرانان این عصرانه اساسی‌ترین لطمه‌ای که این دوره به اقتصاد زده، بر هم زدن چشم‌اندازهای بازار سرمایه‌ بوده است. به این دلیل که بازار سرمایه بازار طولانی‌مدتی است و نوسانات کوتاه‌‌مدت آن را به سمت بازارهای عمومی‌تر و ساده‌تر و مطمئن‌تر مانند سکه و طلا سوق می‌دهد، چنان‌که در حال حاضر شاهدش هستیم.
در این نشست سؤال اصلی این بود که آیا ایران از بحران کنونی به سلامت بیرون خواهد آمد یا خیر. نتیجه‌ای که از خلال گفت‌وگوها و پرسش و پاسخ‌ها حاصل شد این بود که اتحاد، ایجاد فضای امن برای جمع‌سپاری‌ها و به اشتراک گذاشتن دانش و تجربه‌‌های فردی راه‌حلی است که می‌تواند دست‌کم آسیب‌ها را به حداقل برساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *